WPROWADZENIE
To największe w starożytności zgromadzenie biskupów zostało zwołane przez cesarza Marcjana dla odwołania postanowień tak zwanego „Soboru zbójeckiego”. Tenże został zwołany przez Teodozjusza II na 1 lipca 449roku do Efezu, w sprawie Eutychesa, potępionego za głoszenie dwóch natur Chrystusa przed wcieleniem, a jednej po Wcieleniu(!).
Sobór Chalcedoński miał rozpocząć się 1 IX 451 w Nicei, przeniesiony jednak został do Chalcedonu i otworzył obrady 8 X. Potępiono na nim usta-lenia „soboru zbójeckiego”, pozbawiono urzędu i skazano na zesłanie Dioskorosa z Aleksandrii, który mu przewodniczył, odczytano list Leona Wielkiego adresowany do Flawiana z Konstantynopola już w roku 449 i włączono go do akt soborowych. Prowadzono także dyskusję nad nowym wyzna-niem wiary, na żądanie cesarza Marcjana, nie uchwalono go jednak poprze-stając na potwierdzeniu Credo NC. Główny dokument zawierał pewne precyzacje o dwóch naturach Chrystusa uzupełniające list Leona. Ułożono tak-że kanony dyscyplinarne. Kanon 28 nie został podpisany przez legatów Le-ona Wielkiego, ani nigdy nie wszedł do zespołu kanonów zaaprobowanych przez Rzym, gdyż obawiano się tam, że mógłby on dać zbyt wielkie uprawnienia Kościołowi konstantynopolitańskiemu.
BIBLIOGRAFIA:
List Leona: ACO cz. 2, II, 1, 24-33. Poprzednie tłumaczenie polskie: bp K.TOMCZAK w: LEON WIELKI, Mowy wybrane, POK 24, Ks. Św. Wojciecha1958, wstęp, XXXVIII-XLIX.
Definicja dogmatyczna: ACO cz 2, I, 2, 126-130 (greka); ACO cz. 2, III, 2,134-138 (łacina).
Kanony 1-28: Jan Scholastyk, Sinagoga, CCO 69-90 (greka); Dionizy Mały(z wyjątkiem kanonu 28.), tamże (łacina); kanon 28 według wersji Prisca, za Alberigo 99-100.
Kanon 29: fragment akt XIX sesji Soboru, ACO cz. 2, I, 467, 18-21 i 467, 31– 468, 6 (greka); CCO 93-94 (łacina).